Herkese yetişirken, kendine yer açmak

Bazen gün biter ve kendimize nasıl olduğumuzu sormadığımızı fark ederiz. Yapılacaklar tamamlanmıştır ama bize ait zaman hep yarına kalmıştır.

Kendine alan açmak büyük bir karar olmak zorunda değil. Telefonu birkaç dakika uzağa bırakmak, bir fincanın başında acele etmeden oturmak, pencereden dışarı bakmak… Küçük bir başlangıç yeterli olabilir.

Bugün için tek bir soru

Şu anda neye ihtiyacım var?

Hemen cevap bulman gerekmiyor. Bir cümle yazabilir, yalnızca durabilir ya da bu soruya sonra dönebilirsin. Kendini dinlemek, kendine yeni bir görev vermek değildir.

Defterine bir satır

“Bugün kendime ayırabileceğim küçük alan…” diye başla. Yazdığın şey başkası için anlamlı olmak zorunda değil. Bu satır yalnızca sana ait.